Jarenlang verfoeide de partij van minister-president Diependaele het PS-model. Dat model van cliëntelisme en overdreven overheidsuitgaven leidde Wallonië en Brussel naar de afgrond. Toch is dit de politiek die men nu in Vlaanderen voert.
Het is niet aan de minister-president om ons te zeggen bij welke mutualiteit we lid moeten worden. Laat mensen vrij te kiezen en geef ze niet meer keuze daar in. Reclame maken voor de eigen zuil is ook geen antwoord op het gebrek aan hervormingsdrang van verzuilde organisaties. Dan moet je juist pleiten voor minder verzuiling en meer privaat initiatief, zodat patiënten net meer keuzevrijheid krijgen. Zijn oproep gaat zo puur om macht, niet om betere dienstverlening of een robuuster sociaal model.
België blijft de slechtste leerling van de Europese begrotingsklas. Met de huidige financieringswet is een federale begroting in evenwicht bijna onmogelijk. Maar ook Vlaanderen staat in het rood. Orde op zaken vraagt inspanningen van alle overheden.
De Vlaamse regering geeft jaarlijks meer dan 18 miljard euro aan subsidies zonder duidelijke regels, wat leidt tot een ondoorzichtig subsidieregister en groeiende staatschuld. Egbert Lachaert wil hier een einde aan maken door twee maatregelen: het invoeren van vaste subsidiereglementen met duidelijke criteria en het verplichten van parlementaire goedkeuring voor subsidies aan specifieke organisaties. Deze voorstellen moeten transparantie, gelijkheid en democratische controle waarborgen, vergelijkbaar met de manier waarop lokale subsidies worden beheerd.
De oppositiepartij Anders heeft in het Vlaams Parlement een voorstel ingediend om de lijststem af te schaffen, een maatregel die ook door andere partijen wordt gesteund en al op federaal niveau in het regeerakkoord is opgenomen. Het doel is om te voorkomen dat kandidaten met minder voorkeurstemmen een zetel krijgen ten koste van populairdere kandidaten die lager op de lijst staan, zodat elke stem even zwaar weegt. Terwijl partijen als CD&V, Vlaams Belang en Anders het afschaffen ondersteunen, blijven Groen en Vooruit tegen, omdat zij de huidige regels rond lijstposities en regionale vertegenwoordiging willen behouden.
De Vlaamse regering wordt beschuldigd subsidies ondoorzichtig en zonder parlementaire toets te verstrekken, vaak aan vrienden of partijgenoten, terwijl er dringende problemen zijn zoals wachtlijsten in de zorg, een vergunningenmoeras en dalende onderwijskwaliteit. Deze subsidies omzeilen het parlement en eindigen vaak in de media, wat leidt tot politieke conflicten. Het artikel roept op tot een focus op de echte problemen van de burgers in plaats van op vriendjespolitiek en geldverspilling.
De Vlaamse regering manipuleert de schuldgraad door deze te berekenen ten opzichte van het bruto regionaal product in plaats van de jaarlijkse inkomsten, waardoor de schuld op papier van bijna 100 % naar slechts 15 % lijkt te dalen. In werkelijkheid stijgt de schuld met bijna 35 % en blijft de begroting structureel in het rood, met een verwachte tekorten van minstens 700 miljoen euro in 2027. Kritische politici stellen dat de regering te veel uitgeeft, onvoldoende hervormingen doorvoert en de financiële situatie misleidend presenteert, waardoor er dringende structurele hervormingen en een kleinere overheid nodig zijn.