Het Vlaamse budget voor kinderopvang is sinds 2014 verdrievoudigd, maar het aantal opvangplaatsen is nauwelijks gestegen. Egbert Lachaert stelt daarom het huidige financieringsmodel af te schaffen en ouders een kindbudget te geven dat ze zelf kunnen besteden, waarbij de eigen bijdrage inkomensafhankelijk blijft. Hij verwacht dat dit de keuzevrijheid vergroot, de afhankelijkheid van subsidies vermindert en jaarlijks ongeveer 100 miljoen euro bespaart.
De Tijd - 18/08/2026
In ruim tien jaar is het Vlaamse budget voor kinderopvang maal drie gegaan, maar kwamen er amper plaatsen bij. Om die reden stelt Anders-fractieleider Egbert Lachaert voor af te stappen van het ‘logge’ financieringsmodel. ‘Geef ouders een kindbudget en keuzevrijheid voor opvang.’
Het Vlaamse budget voor kinderÂopvang ging tussen 2014 en 2025 van 500 miljoen naar 1,5 miljard euro, maar het aantal plaatsen voor baby’s en peuters in crèches en bij onthaalouders is in diezelfde Âperiode slechts gestegen van 91.700 naar 92.800. In 2025 bleek het aantal zelfs lager dan in 2024, ook al zijn meer plaatsen een uitdrukkelijke prioriteit van Vlaams minister van Welzijn Caroline Gennez (Vooruit), die dit jaar beterschap belooft.
Voor Anders-fractieleider Egbert Lachaert zijn de cijfers het bewijs dat het systeem kaduuk is.
De vele miljoenen die zijn geïnvesteerd in kinderopvang hebben niet geleid tot meer opvangplaatsen. De planeconomie heeft gefaald en het Âhuidige beleid is daar een voortÂzetting van. De minister heeft 10.000 nieuwe plaatsen aangekondigd, maar het nettoresultaat is nul.
Het meeste geld gaat naar de Âinkomensgerelateerde plaatsen, waarvoor het Agentschap Opgroeien subsidieoproepen per gemeente lanceert waarop uitbaters kunnen intekenen.
Door dat systeem worden creatieve initiatieven zoals bedrijfs crèches of zelfstandige onthaalÂouders gefnuikt. Laat staan dat de overheid goed weet waar er het best een crèche moet komen.’ In plaats van de overheid een aantal vastgelegde plaatsen van bovenaf te laten financieren, stelt Lachaert in een conceptnota voor te werken met ‘trekkingsrechten voor ouders.
Het idee is dat niet langer de uitbaters subsidies krijgen, maar dat de ouders een ‘kindbudget’ wordt gegeven dat ze kunnen inzetten voor opvang. Daarnaast blijven ze een eigen bijdrage betalen, die gelinkt is aan het inkomen. Hoe hoger dat is, hoe lager het kindbudget en hoe hoger de Âouderbijdrage.
Lachaert ziet in dat voorstel een aantal voordelen. Ouders kunnen vrijer kiezen naar welk type opvang ze hun kind brengen. Organisatoren worden minder afhankelijk van de overheid en zullen het aanbod beter af stemmen op de lokale vraag. Voorts vallen de kosten voor de ambtenaren die zich bezighouden met de subsidies en administratie weg. Alles samen zou zijn voorstel 100 miljoen euro minder kosten, heeft Lachaert berekend.
Door zich niet langer bezig te houden met een ingewikkeld kluwen van vraagÂvoorspellingen, erkenningen en de opvolging, kan de overheid zich net concentreren op de kwaliteitsÂbewaking. Laat ons het semicommunistische planmodel vervangen door een Âliberaal model van ondernemerschap en innoÂvatie.
