De Vlaamse regering geeft jaarlijks meer dan 18 miljard euro aan subsidies zonder duidelijke regels, wat leidt tot een ondoorzichtig subsidieregister en groeiende staatschuld. Egbert Lachaert wil hier een einde aan maken door twee maatregelen: het invoeren van vaste subsidiereglementen met duidelijke criteria en het verplichten van parlementaire goedkeuring voor subsidies aan specifieke organisaties. Deze voorstellen moeten transparantie, gelijkheid en democratische controle waarborgen, vergelijkbaar met de manier waarop lokale subsidies worden beheerd.
De Vlaamse regering verdeelt jaarlijks meer dan 18 miljard euro aan subsidies, maar doet dat vaak achter gesloten deuren en zonder duidelijke regels. Terwijl de Vlaamse schuld richting de 74 miljard euro explodeert, deelt de ene na de andere minister miljoenen uit. Anders.-fractieleider Egbert Lachaert pikt dit niet langer en dient vandaag een voorstel in om een einde te maken aan deze schimmige subsidiecultuur.
Wie werkt en onderneemt in Vlaanderen, moet erop kunnen vertrouwen dat belastinggeld goed wordt besteed. Vandaag is dat vertrouwen zoek. Ministers kunnen nu nog autonoom gigantische bedragen toekennen aan specifieke organisaties, zonder dat daar een helder reglement of objectieve criteria tegenover staan. Het resultaat? Een onoverzichtelijk subsidieregister en ministers die elkaar over en weer beschuldigen van vriendjespolitiek. Ondertussen betaalt de burger de rekening: tegen 2030 draagt elk Vlaams gezin mee aan een rentelast van 700 euro per jaar door de stijgende staatsschuld.
“Belastinggeld is geen zakgeld van een minister, maar komt van de burger. Daar spring je transparant en respectvol mee om,” aldus Egbert Lachaert.
Pas lokale logica ook Vlaams toe
In de gemeente is de regel simpel: subsidies worden vooraf getoetst aan een duidelijk reglement, Ăłf ze worden als specifieke 'nominatieve' subsidie openlijk besproken en goedgekeurd door de gemeenteraad. Transparant en democratisch.
Anders. wil deze logica nu ook verankeren op Vlaams niveau. Het voorstel van Egbert Lachaert verplicht de regering tot twee keuzes:
- Open subsidiereglementen: werken met vooraf vastgelegde criteria en budgetten waar iedereen gelijke kansen krijgt.
- Parlementaire goedkeuring: subsidies aan specifieke organisaties moeten verplicht op een lijst die door het parlement expliciet wordt goedgekeurd bij de begroting.
“Laat transparant zien welke minister welke subsidies aan welke organisaties wil geven en laat dat democratisch valideren door het parlement. Als dat op lokaal niveau kan, waarom zou het dan niet op Vlaams niveau kunnen”, aldus Egbert.