De Vlaamse regering heeft bijna 3 miljard euro geïnvesteerd in Brussels Airport, gepresenteerd als een strategische zet om de sector in eigen handen te houden. Ondanks beloften over jaarlijkse dividenden en verwachte reizigersgroei, leidt de investering nu tot een zware financiële last en operationele problemen, zoals lange wachttijden voor passagiers. Zes maanden later is er sprake van een “ontnuchtering”, waarbij de overheid de opbrengsten moet terugdringen en belastingsbetalers geconfronteerd worden met een structurele schuld.
De Vlaamse Regering kondigde haar inkopen als hoofdaandeelhouder in de luchthaven van Zaventem aan als dé strategische investering van de eeuw. Het zou een Vlaanderen tonen dat durft te investeren om strategische sectoren "in eigen handen" te houden. Conform de nieuwe PS-ideologie van deze regering, werden private fondsen overboden om de aandelen in handen te krijgen. De minister van Begroting wou kost wat kost een Vlaamse leeuw op het dak van de luchthaven.
Deze Vlaamse Regering spendeerde bijna 3 miljard euro aan belastingsgeld om baas te zijn in de luchthaven van Zaventem
Kritiek op die investering werd hard weggeduwd. Dit zou zichzelf terugverdienen, zei men en er zou een ongeziene reizigersgroei komen die goud naar de Vlaamse begroting zou laten terugvloeien.
Zes maanden later komt de ontnuchtering.
De Vlaamse Regering beloofde jaarlijkse dividenden en moet de opbrengst daarvan nu al bijsturen naar de helft van wat ze begrootte.
Daarenboven blijkt het niet eens iets te kunnen doen aan het operationele. De Vlaamse reizigers staan uren aan te schuiven aan de paspoortcontroles.
Tot daar de mantra van deze Vlaamse Regering “wat we zelf doen, doen we beter” dan de private sector.
Wat blijft over: Een structurele schuld , een bedrogen belastingbetaler.